ـ القرآن الکریم.
1- فروزانفر، بدیعالزمان، احادیث مثنوی، انتشارات امیرکبیر، تهران.
2- جعفریتبـار، حسن، (1388)، در دلـو آفتـاب (گفتاری در تأثیـر قرآن و حدیث بر ادب فارسی) تهران، دادگستر.
3- جهانشاهی افشار، علی (1395)، «تجلی قرآن کریم در دیوان ادیبالممالک فراهانی»، فصلنامه علمی پژوهشی «پژوهشهای ادبی قرآنی «سال چهارم، شماره چهارم (زمستان1395).
4- حلبی، علیاصغر، (1372)، تأثیر قرآن و حدیث در ادبیات فارسی، تهران، اساطیر.
5- دهخدا، علیاکبر، (1377)، لغتنامه، زیر نظر محمد معین و سیّد جعفر شهیدی، چاپ دوم، موسسة انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
6- دهقانیپور، حمیدرضا، (1396)، تصحیح مثنوی شهنامة شرر، پایاننامة دکتری.
7- راستگو، سیّد محمّد، (1380)، تجلّی قرآن و حدیث در شعر فارسی، تهران، سمت.
8- رامپوری، غیاثالدین محمّد بن جلالالدین بن شرف (1363)، غیاثاللغات، به کوشش منصور ثروت، تهران، امیرکبیر.
9- شمیسا، سیروس (1388)، سبکشناسی شعر، تهران: نشر میترا.
10- شرر، شهنامه، نسخه خطی شماره 2612، قم: کتابخانه آیتالله گلپایگانی.
11- کلینی، محمد بن یعقوب، (1407 ق)، الکافی، تصحیح علیاکبر غفّاری و محمد آخوندی، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
12- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، 1409 ق، موسسة الوفاء، بیروت.
13- همایی، جلالالدین، (1377)، فنون بلاغت و صناعات ادبی، تهران، هما.