Literary Quranic Researches

Literary Quranic Researches

Analyzing Arabic Static Structures Based on Role and Reference Grammar and Using Evidence from the Holy Qur’an

Document Type : Research Paper

Authors
Imaneh Sayyad 1
Mahinnaz Mirdehghan Farashah 2
Abolfazl Rezaei 3
1 PhD Student of Linguistics, Shahid Beheshti University
2 Corresponding author: Associate Professor, Department of Linguistics, Shahid Beheshti University
3 Associate Professor, Department of Arabic Language and Literature, Shahid Beheshti University
Abstract
Role and Reference Grammar (RRG) is a functional-structural theory in which syntactic structures are combined with semantic structures but the core part is the semantic structure. This paper aimed to analyze and describe different types of static structures in Arabic within the RRG and by using examples from the Holy Qur’an. Therefore, the data of this descriptive-analytic study was gathered from native speakers of Arabic and the text of the Holy Qur’an. First, different types of static structures in Arabic were explained using the evidence of the ayahs of the Holy Qur’an. Then, employing the means available in this grammar, that is, Van Valin and Lapolla's (1997) verb classification tests, static structures were determined. The results demonstrated that static structures in Arabic are divided into the following nine categories: attributives, possessives, defective verbs, emotive verbs, modal verbs, verbs to express wishes and hopes, exclamatory verbs, and verbs for praise or dispraise. Furthermore, it was found that out of the five tests in RRG, four have the required efficiency for identifying static structures. In other words, except for the test of progressive structure, other four tests including the application of adverbs related to the force of the action, application of adverbs having to do with speed, accompanying the adverb, e.g. for an hour, and accompanying the adverbs of time are efficient in Arabic. 
 
 
Keywords
Role and Reference Grammar (RRG)
static verbs
static structures in the Qur’an
diagnostic tests of static structures in Arabic
  1. حسینی‌نیا، سید محمد (1396)، علوم بلاغی، ساختارهای نحوی در آیات و روایات، دانشگاه قرآن و حدیث.
  2. رشیدی، مریم و روضاتیان، سیده مریم (1397)، «کارکرد فعل خواستن در انتقال مفهوم تمنی و ترجی»، پژوهش‌های ادبی. سال 15، شماره 60، صص 91-69.
  3. رضایی، والی (1391)، «بررسی نحوی و معنایی فعل های ایستا در زبان فارسی»، زبان‌شناسی و گویش‌های خراسان. سال چهارم، شماره 7، صص 38-23.
  4. ــــــــــــ و بهرامی، فاطمه (1393)، «تبیین دستوری نمایه سازی مفعول در زبان فارسی»، پژوهش‌های زبان شناسی. سال 6، شماره2، پیاپی 11، صص 18-1.
  5. ــــــــــــ و ترابی، مریم (1396)، «انضمام مفعول و ارتباط آن با نوع عمل در زبان فارسی»، پژوهش‌های زبان شناسی تطبیقی، شماره 4، پیاپی 8، صص 79-57.
  6. ــــــــــــ و عظیم دخت، زلیخا (1396)، «بررسی محمول‌های مکانی در زبان فارسی براساس دستور نقش و ارجاع»، زبان‌پژوهی، شماره 9، پیاپی22، صص 125-107.
  7. شیخ سنگ تجن، شهین، و مشهدی‌نژاد، راضیه (1394)، «بررسی نحوی و معنایی فعل های کنشی زبان فارسی بر اساس دستور نقش و ارجاع»، هشتمین همایش پژوهش‌های زبان و ادبیات فارسی.
  8. شاکر، محمدکاظم (1382)، «نیاز به تفسیر ذاتی یا عرضی»، مقالات وبررسی‌ها، شماره 74، صص180-171.
  9. عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم (1387)، ترجمه‌ای روان از قرآن کریم، چاپ پنجم، قم: بخشایش.
  10. طالبی‌انوری، علی، میردهقان فراشاه، مهین‌ناز، عبدالکریمی، سپیده، درزی، قاسم (1398). «بررسی استعاره‌های شیئی در جزء‌های بیست و شش تا سی‌ام قرآن»، پژوهش‌های زبانشناختی قرآن، دورة 8، شمارة 2، صص:1-20.
  11. طالبی‌انوری، علی، میردهقان فراشاه، مهین‌ناز، عبدالکریمی، سپیده، درزی، قاسم (1397). «تبیینی شناختی بر استعاره‌های شباهت‌بنیاد در یازده جزء پایانی قرآن‌مجید»، زبان‌شناخت، نسخه 9، صص: 47-73.
  12. فقهی‌زاده، عبدالهادی (1397)، نحو کاربردی 1. انتشارات دانشگاه قرآن و حدیث.
  13. قاسم‌پور، محسن و حیدری، اکرم (1395)، «بررسی تطبیقی روش تفسیر روایی، در دو تفسیر طبری و ابن کثیر»، تفسیر و زبان قرآن، شماره هشتم، صص66-47.
  14. قهرمانی، علی و مطهر محمدطاهر (1397)، «ارزیابی معانی اسلوب تعجب در قرآن با ترجمه فارسی زبانان با رویکرد نحوی- تفسیری»، سومین کنفرانس بین المللی دستاورهای نوین پژوهشی در علوم انسانی و مطالعات اجتماعی و فرهنگی: کرج.
  15. کشفی، عبدالرسول (1382)، دستور کاربردی زبان عربی (آموزش نحو)، قم: کتاب طه.
  16. لاجوردی، سید عدنان (1388)، نحو عربی2، دانشکده مجازی علوم و حدیث.
  17. معزی پور، فرهاد (1397)، «را نشانه مبتدای ثانویه؟»، نامه فرهنگستان، شماره 14، صص 128-75.
  18. مکارم شیرازی، ناصر (1367)، ترجمه تفسیر المیزان، جلد 20، قم: بنیاد علمی و فرهنگی علامه طباطبایی.

19.Boutin, M. E. (2004). Locative Predicates in Bonggi. < http://linguistics. Buffalo.edu/ people/ faculty/ Van Valin/ rry-html.>

20.Dowty, D. (1979). Word Meaning and Montague Grammar. Dordrecht: Reidel.

21.Foley, W. and R. D. VanValin, (1984). Functional Syntax and Universal Grammar. CUP.

22.Lambrecht, K. (1994). Information structure and sentence form. Cambridge: Cambridge University press.

23.Van Valin, R. D. (1993). Advances in role and reference grammar. Amsterdam and Philadelphia, John Benjamin.

24.Van Valin, R. D. (2001). An introduction to Syntax. Cambridge: Cambridge University.

25.Van Valin, R. D. (2005). Exploring the syntax-semantics interface. Cambridge: Cambridge University Press.

26.Van Valin, R. D. and R. J. LaPolla, (1997). Syntx, structure, meaning and function. Cambridge: Cambridge University Press.

  1. Vendler, Z. (1967). Linguistics in Philosophy. Ithaca: Cornell University Press.

 

 

Literary Quranic Researches
Volume 9, Issue 2 - Serial Number 34
Winter 2022
Pages 131-164