قرآن کریم.
1) ابن عاشور، محمد بن طاهر. (د.ت)، التحریر و التنویر، ج 15، بیروت:موسسة التاریخ.
2) انیس، ابراهیم. (1979)،الاصوات اللغویة، مصر:نهضة مصر.
3) باقری، مهری. (1367)، مقدمات زبانشناسی، تبریز، دانشگاه تبریز.
4) تفتازانی، سعدالدین مسعود بن عمر. (1387)، المطوّل علی التلخیص، تصحیح و تحقیق سید شریق جرجانی، دارالکوخ للطباعة و النشر.
5) ثمره، یدالله. (1368)، آواشناسی زبان فارسی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
6) درویش، محییالدین. (1415)، إعراب القرآن و بیانه، حمص: دارالإرشادللشئون الجامعیة.
7) راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (1412)، مفردات الفاظ القرآن، بیروت: انتشارات دارالقلم.
8) الزمخشری، محمود. (1407)،الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج3، بیروت: دارالکتاب العربی.
9) السامرایی، فاضل. (20009، معانی النحو، ج3، عمان: دار الفکر.
10) شفیعی کدکنی، محمدرضا. (1391)، رستاخیز کلمات، تهران: سخن.
11) صفوی، کورش. (1390)، از زبانشناسی به ادبیات، ج1، تهران: شرکت انتشارات سوره مهر.
12) طباطبایی، سیدمحمد حسین. (1417)،المیزان فی تفسیر القرآن،ج14، قم: دفتر انتشارات اسلامى جامعهى مدرسین حوزه علمیه قم.
13) طبرسى، فضل بن حسن. (1372)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن،ج9، تهران: : انتشارات ناصر خسرو.
14) عبدالجلیل، منقور. (2001)،علم الدلالة، دمشق: اتحاد الکتاب العرب.
15) عبدالمطلب، محمد. (1984)،البلاغة و الاسلوبیة، مصر:الهیئة المصریة العامة للکتاب.
16) علویمقدم، مهیار. (1377)،نظریههای نقد ادبی معاصر، تهران: سمت.
17) قویمی، مهوش. (1383)،آوا و القا(رهیافتی به شعر اخوان ثالث)، تهران: هرمس، چاپ اول.
18) مارتینه، آندره. (1380)، تراز دگرگونی آوایی، ترجمهی هرمز میلانیان، تهران: هرم.
19) مدرسی، سید محمد تقی. (1419)، من هدی القرآن، تهران: دار محبی الحسین.
20) مصطفوی، حسن. (1430)، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، بیروت: دارالکتب العلمیة.
21) مکارم شیرازی، ناصر. (1374)،تفسیر نمونه، ج13. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
22) هاشمیان، لیلا؛ شریفنیا، فردین. (1393)، «بررسی توازن آوایی در اشعار منوچهر آتشی»، دانشگاه شهید باهنر کرمان، نشریهی ادب و زبان، ش36، صص 360- 382.
