ـ قرآن کریم
1- ابن فارس، احمد، (1404ق)، معجم مقاییس اللغه، قم: مکتب الاعلام اسلامی .
2- ابن منظور، محمد بن مکرم، (1414ق)، لسان العرب. دار صادر – بیروت.
3- ایچیسون، جین (1376)، زبانشناسی همگانی. ترجمة حسین وثوقی. تهران: علوی.
4- ایزوتسو، توشیهیکو. (1381). خدا و انسان در قرآن: معنی شناسی جهان بینی در قرآن، ترجمه: احمد آرام. دفتر نشر فرهنگ اسالمی.
5- جوهری، اسماعیل بن حماد (1376)، الصحاح؛ بیروت.
6- حری، ابوالفضل (1387)، «افسون صوت و معنا در دعای آغازین سال نو به منزله اثری ادبی»، پژوهش زبانهای خارجی، شماره 43 ،صص 83-77.
7- راغب اصفهانی، حسین بن محمد، (1369ش)، مفردات راغب، تهران: مرتضوی.
8- زمخشری، محمود بن عمر، (1407ق)، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، الطبعه الثالثه، بیروت: دارالکتاب العربی.
9- صادقی تهرانی، محمد، (1362ش )، الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن و السنه، قم: انتشارات فرهنگ اسلامی.
10- صفوی، کورش. (1381). از زبانشناسی به ادبیات. تهران: سوره مهر.
11- طباطبایى، محمدحسین، (1417)، المیزان فی تفسیر القرآن،الطبعهالخامسه، قم: مکتبة النشر الإسلامی.
12- طبرسی، فضل بن حسن، (1372ش)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران: ناصرخسرو.
13- طبرسی، فضلبن حسن، (1412ق)، جوامع الجوامع، مصحح، گرجی ابوالقاسم، قم: ناشرحوزه علمیه.
14- طوسی، محمد بن حسن، (بیتا)، التبیِان فی تفسیِر قرآن، بیروت: احیِاء التراث العربی.
15- فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر(مفاتیح الغیب)، بیروت: داراحیاءالتراث العربی.
16- فضلالله، سیدمحمدحسین، (1419 ق)، تفسیر من وحىالقرآن، بیروت: دارالملاکللطباعة و النشر.
17- فیروزآبادی، محمد بن یعقوب. (1415). قاموس المحیط، بیروت: دار الکتب العلمیه.
18- قرشى بنابى، علىاکبر. (1371). قاموس قرآن. دار الکتب الإسلامیة - ایران – تهران.
19- گیرو، پی یر. (1380). نشانهشناسی. ترجم محمد نبوی. تهران: آگاه.
20- محسنیان راد، مهدی. (1385). ارتباطشناسی: ارتباطات انسانی (میان فردی، گروهی، جمعی). تهران: سروش
21- مصطفوى، حسن، (1385ش)، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
22- موسوی، سید رسول (1394)، «گونهشناسی نعمت در قرآن». نیم سالنامه علمی- تخصصی تفسیر اهل بیت(ع)، س3، ش1، بهار و تابستان .
23- نجفی، مریم؛ یزدانی، حسین؛ میرباقری فرد، سید علی اصغر؛ کوپا، فاطمه (1397)، «آداب مکالمه انسان با خدا بر اساس مدل ارتباطی دیوید برلو و نظریه یاکوبسن». فصلنامه ادبیات عرفانی و اسطورهشناختی، س14، ش50، بهار97، صص267-293.
24- هادوی، اصغر؛ خوانینزاده، محد علی؛ دهقانی، روشن (1396)، « بررسی معناشناختی کاربرد مفهوم «رزق» در قرآن کریم». دوفصلنامه علمی- پژوهشی پژوهشهای زبانشناختی قرآن س6، ش2، شماره پیاپی(12)، پاییز و زمستان.
25- یاکوبسن، رومن.(1380). زبانشناسی و شعر شناسی. ترجمة کورش صفوی. تهران: هرمس.
26- یعقوبی، روح الله؛ کرد زعفرانلو کامبوزیا، عالیه(1397)، «تحلیل زبانشناختی واژههای حمد و شکر»در آیات قرآن کریم بر پایه الگوی ارتباطی یاکوبسن و ردهبندی کولماس». فصلنامه علمی ـ پژوهشی «پژوهشهای ادبی ـ قرآنی، س6، ش1، بهار.
27- Berlo, David .(1960). The process of Communication. Michigan State University/ New York: Rinehart and Winston.
28- Jakobson, Roman. (1960). linguistics and poetics . In style in language , Edited by Thomas A. Sebeok, 350-375. New York: Willey Publisher.
