1) ابراهیمی، شیما؛ قربان صباغ، محمودرضا (1393). سبکشناسی نحوی داستان "قفس" صادق چوبک بر اساس صدای دستوری. فصلنامۀ مطالعات زبان و گویشهای غرب ایران، دانشکدۀ ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه رازی کرمانشاه، سال دوّم، شمارۀ 5، صص 104- 85 .
2) أُرمی، محمّد بن عبدالله (2001). تفسیر حدائق الرّوح و الرّیحان فی روابی علوم القرآن. إشراف هاشم محمّد علی بن حسین المهدی. ج 31. بیروت: دار طوق النجاة.
3) أنیس، ابراهیم (بی تا). الأصوات اللغویة. القاهرة : مکتبة نهضة مصر.
4) بشر، کمال (2000). علم الأصوات. القاهرة: دار غریب.
5) بنت الشاطئ، عائشة (1376). الإعجاز البیانی للقرآن و مسائل ابن الأرزق. ترجمه حسین صابری. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
6) بوملحم، علی (2008). فی الأسلوب الأدبی. بیروت: دار و مکتبة الهلال.
7) تفتازانی، سعدالدین مسعود بن عمر (2001). المطوّل: شرح تلخیص مفتاح العلوم، تحقیق عبدالحمید هنداوی. بیروت: دارالکتب العلمیة.
8) جبر، محمّد عبدالله (1988). الأسلوب و النحو: دراسة تطبیقیة فی علاقة الخصائص الأسلوبیة ببعض الظاهرات النحویة. الإسکندریة: دارالدعوة.
9) جرجانی، عبدالقاهر (1368). دلائل الإعجاز فی القرآن الکریم، ترجمه و حاشیه نویسی سید محمد رادمنش. مشهد: آستان قدس رضوی.
10) الحسینی، راشد بن حمد بن هاشل (2004). البنی الأسلوبیة فی النص الشعری. لندن: دارالحکمة.
11) خفّاجی، محمد عبدالمنعم و دیگران(1992). الأسلوبیة ... و البیانالعربی. القاهرة: الدارالمصریة اللبنانیة.
12) دُرپَر، مریم (1392). سبکشناسی انتقادی(سبکشناسی نامههای غزالی با رویکرد تحلیلگفتمان انتقادی). تهران: انتشارات علم.
13) ربابعة، موسی (2002). الأسلوبیة: مفاهیمها و تجلّیاتها. إربد: دارالکندی.
14) الریحانی، محمّد عبدالرحمن (1998). اتّجاهاتالتحلیل الزمنی فیالدراسات اللغویة. القاهرة: دارقباء.
15) سجودی، فرزان (1387). نشانهشناسی کاربردی. تهران: نشر علم. ویراست دوّم.
16) السیوطی، عبدالرحمن بن أبی بکر (1380). الإتقان فی علوم القرآن. ضبطه و صحّحه و خرّج آیاته محمّد سالم هاشم. قم: منشورات ذوی القربی.
17) شفیعی کدکنی، محمدرضا (1368). موسیقی شعر. تهران: انتشارات آگاه، چاپ دوّم.
18) صابونی، محمّدعلی ( بی تا). صفوة التفاسیر. ج 3. بیروت: دارالفکر.
19) طالقانی، سیدّ محمود (1345 ش). پرتوی از قرآن. ج40. تهران: شرکت سهامی انتشار.
20) طباطبایی، محمدحسین(بیتا). تفسیر المیزان. ترجمه محمدباقر موسوی همدانی. ج20. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
21) طبرسی (بی تا). مجمع البیان فی تفسیر القرآن.ج 15. لبنان: بیروت.
22) عبدالمطلب، محمّد (1994). البلاغة و الأسلوبیة. بیروت: مکتبة لبنان ناشرون- لونجمان: الشرکة المصریة العالمیة للنشر.
23) عوضحیدر، فرید (1999). علم الدلالة، القاهرة: مکتبه النهضة المصریة.
24) فتوحی، محمود (1392). سبکشناسی (نظریهها، رویکردها و روشها). تهران: سخن.
25) فرشیدورد، خسرو(1384). دستور مفصل امروز بر پایۀ زبانشناسی جدید. تهران: سخن، چاپ دوم.
26) قائمی، مرتضی؛ ذوالفقاری، اکرم (1395). نقش وجه فعل در وجهیّت در نامۀ 53 نهجالبلاغه. پژوهشهای زبانشناسی تطبیقی، دورۀ 6، شمارۀ 12، صص 106- 85 .
27) قطب، سیّد (1988). فی ظلال القرآن. ج 6. بیروت: دار الشروق.
28) کمپ بل، دان (1380). اعجاز موسیقی. ترجمه منیژه شیخ جوادی. تهران: نشر محمّد.
29) کوّاز، محمدکریم (1386). سبکشناسی اعجاز بلاغی قرآن. ترجمۀ سیّدحسین سیّدی. تهران: سخن.
30) لاینز، جان (1391). درآمدی بر معناشناسی زبان. ترجمه کورش صفوی. تهران: نشر علمی.
31) محمّد، أحمد سعد(1998). التوجیه البلاغی للقراءات القرآنیة. القاهرة: مکتبة الآداب.
32) مکرسی، مونیة (2010). التفکیر الأسلوبی عند ریفاتیر. الإشراف: الدکتور عبدالسّلام ضیف. مذکّرة مقدّمة لنیل شهادة الماجستیر فی الأدب العربی، جامعة الحاج لخضر، باتنة.
33) ناتل خانلری، پرویز (1366). تاریخ زبان فارسی. جلد دوّم. تهران: نشر نو.
34) وردانک، پیتر (1393). مبانی سبکشناسی. ترجمۀ محمد غفاری. تهران: نشر نی، چاپ دوم.
35) یاسر حسین، کاصد (بی تا). الجرس و الإیقاع فی تعبیر القرآن. بی نا.
36) Claiman, A. H. (1991). Grammatical Voice. Cambridge studies in Linguistic.
37) Palmer, F.R. (2001), mood and modality. Cambridg: Cambridg university press.
38) Simpson, Paul. (1993). language, ideology and point of view. London: Rouledge.
