- القرآن الکریم
1. اکو،امبرتو، (1383)،«استعاره مبنای تفکر و ابزار زیبایی آفرینی»، به کوشش فرهاد ساسانی، تهران: سوره مهر.
2. آقاگل زاده،فردوس، (1385)، «تحلیل گفتمان انتقادی»، ج1، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
3. روشن،بلقیس و اردبیلی،لیلا، (1392)، «مقدمه ای بر معناشناسی شناختی»، تهران:نشرعلم.
4. شمیسا،سیروس، (1393)،«نگاهی تازه به بدیع»،چاپ پنجم، ویراست سوم، تهران: میترا.
5. صانعی پور، محمد حسن، ( 1390)، «مبانی تحلیل کارگفتی در قرآن کریم»، ج1، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق(ع)
6. صفوی،کورش، (1392)،«معنی شناسی کاربردی»، ج2، تهران:انتشارات همشهری.
7. قائمی نیا،علیرضا، (1389)، «بیولوژی نص نشانه شناسی و تفسیر قرآن»، ج1،تهران:سازمان پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
8. لاینز،جان،(1391)، «درآمدی بر معناشناسی زبان»،ترجمه کوروش صفوی، ج 1،تهران: علمی.
9. مک کاریک، ایرنا ریما، (1385)،« دانش نامۀ نظریه های ادبی معاصر»، ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی، ج2، تهران: آگه.
10. یول،جورج، (1388)،«کاربردشناسی زبان»،ترجمه محمد عموزاده مهدیرجی و منوچهر توانگر، ج3، تهران: سمت.
11. Cutting, (2002), Discourse and Pragmatic,A Resource Book For Students, London and NewYork: Routledge.Francisco and London: Academic Press.
12. Grice,H.P (1975),’’Logic and Conversation’’.In Syntax and Semantics, Vol.3 Speech Acts.Eds, Peter Cole and Jerry L. Morgan, New York, SanFrancisco and London: Academic Press.
13. Grice,H.P.(1975), Utterer’s Meaning,Sentence Meaning and Word Meaning.In foundations of language, internationalJournal of Language and Philosophy, Vol.4, D.Reidel Publishing Company: Dordrech-Holland.
14. Grice,Paul, (1989), Studies in the Way of Words, Harvard University Press.