1 ـ ابن اثیر، ضیاءالدین،(1959)، المثلالسائر فیادبالکاتب و الشاعر، ج1، چاپ اول، قاهره مطبعه نهضه مصر.
2 ـ ابن عطیه اندلسى، عبدالحق بن غالب (1422)، المحرر الوجیز فى تفسیر الکتاب العزیز، ج5، بیروت، دارالکتب العلمیه.
3 ـ برکات و همکاران، (2004)، اتجاهات نقدیه حدیثیه و معاصره، دمشق، انتشارات دانشگاه دمشق.
بنت الشاطی، عائشة عبد الرحمن، (1984)، الإعجاز البیانی للقرآن، قاهره، دارالمعارف.
4 ـ بهار، محمد تقی، (1369)، سبک شناسی یا تطور نثر فارسی، ج1، چاپ پنجم، تهران، انتشارات امیرکبیر.
5 ـ جلالی، جلال الدین، (1386)، «بررسی ملاک درون زبانی «حذف نحوی» در ترجمه انگلیسی قرآن کریم»، مجله ترجمان وحی، سال یازدهم، شماره2.
6 ـ حسنعلیان، سمیه، (1389)، «بررسی سبکشناسانه سوره مریم»، دوفصلنامه قرآن شناخت، سال سوم، ش2.
7 ـ حسینی شیرازی، سید محمد، (1424)، تقریب القرآن إلى الأذهان، ج5، بیروت، دارالعلوم.
8 ـ حسینى همدانى، سید محمد حسین، (1404)، انوار درخشان در تفسیر قرآن، ج17، تهران، کتابفروشی لطفی.
9 ـ رافعی، محمد صادق، (1421)، اعجاز القرآن و بلاغه النبویه، بیروت، دارالکتب العلمیه.
10 ـ زرکشى، محمد بن بهادر، (1410)، البرهان فى علوم القرآن، ج1 و 3، بیروت، دار المعرفه.
11 ـ زمخشرى، محمود بن عمر، (1407)، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فى وجوه التأویل، ج4، بیروت، دار الکتاب العربی.
12 ـ شاهین، عبدالصبور، (1400)، المنهج الصوتی للبنیه العربیه، رؤیه جدیده فی الصرف العربی، بیروت، مؤسسه الرساله.
13 ـ صافى، محمود بن عبد الرحیم، (1418)، الجدول فى اعراب القرآن، ج30، دمشق، دارالرشید.
14 ـ صدقی، حامد و همکاران (تابستان 1391ش)، «رابطه علم معانی با سبک شناسی، فصلنامه لسان مبین»، سال سوم، ش8.
15 ـ طباطبایی، سید محمد حسین، (1417)، المیزان فی تفسیر القرآن، ج8 و 20، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعهى مدرسین حوزه علمیه قم.
16 ـ طبرسی، فضل بن حسن، (1377)، تفسیر جوامع الجامع، ج4، قم، مرکز مدیریت حوزه علمیه قم.
17 ـ طنطاوى، سید محمد، (بیتا)، التفسیر الوسیط للقرآن الکریم، ج15، قاهره، مطبعه نهضه مصر.
18 ـ عباس، حسن، (1998)، خصائص الحروف العربیة و معانیها، بیروت، منشورات اتحاد الکتابالعرب.
19 ـ عبدالرئوف، حسین، (1390)، سبکشناسی قرآن کریم(تحلیل زبانی)، ترجمه: پرویز آزادی، تهران، انتشارات امام صادق(ع).
20 ـ غیاثی، محمد تقی، (1373)، «سیر تحول سبکشناسی»، فصلنامه پژوهشهای ادبیات معاصر جهان، ش1.
21 ـ فضل، صلاح، (1992)، علم الاسلوب و اجراءاته، القاهره، دارالشروق.
22 ـ کواز، محمد کریم، (1386)، سبکشناسی اعجاز بلاغی قرآن، ترجمه: سید حسین سیدی، تهران، انتشارات سخن.
23 ـ محمدی، حمید، (1389)، آشنایی با علوم بلاغی، قم، انتشارات دارالعلم.
24 ـ مسیری، منیر محمود، (2005)، دلالات التقدیم و التاخیر فی القرآن الکریم دراسه تحلیلیه، قاهره، مکتبه وهبه.
25 ـ مکارم شیرازى، ناصر و همکاران، (1374)، تفسیر نمونه، ج26، تهران، دار الکتب الإسلامیه.
26 ـ نجفى خمینى، محمد جواد، (1398)، تفسیر آسان (منتخب از تفاسیر معتبر)، ج18، تهران، انتشارات اسلامیه.
27 ـ وحیدیان کامیار، تقی، (1390)، بدیع از دیدگاه زیبایی شناسی، تهران، سمت.
28 ـ هاشمی، احمد، (1379)، جواهر البلاغه فی المعانی و البیان و البدیع، قم، مؤسسه الصادق.
29 ـ یول، جورج، (1387)، کاربرد شناسی زبان، ترجمه: محمد عمو زاده مهدیرجی و منوچهر توانگر، تهران، انتشارات سمت.
